Que vai pasar cos restos
da muralla do Parrote?
Por ATAÚLFO DE FERABRÁS
Os restos da muralla medieval do século XVIII, descubertos logo das obras realizadas para a construción dun aparcamento subterráneo no Parrote, móstranse como sinal da inutilidade dos responsables de cultura municipais e autonómicos. Paráronse os traballos e os restos permanecen expostos como se non pertencesen á contorna natural e histórica da zona. O lugar, destinado a albergar coches e producir pingües beneficios a un determinado sector empresarial en conivencia coa Autoridade Portuaria e o propio municipio, agarda, en teoría, a que os técnicos do departamento da Consellería de Cultura determinen se os restos son merecedores de se conservar.
Os restos da muralla medieval do século XVIII, descubertos logo das obras realizadas para a construción dun aparcamento subterráneo no Parrote, móstranse como sinal da inutilidade dos responsables de cultura municipais e autonómicos. Paráronse os traballos e os restos permanecen expostos como se non pertencesen á contorna natural e histórica da zona. O lugar, destinado a albergar coches e producir pingües beneficios a un determinado sector empresarial en conivencia coa Autoridade Portuaria e o propio municipio, agarda, en teoría, a que os técnicos do departamento da Consellería de Cultura determinen se os restos son merecedores de se conservar.
E así van pasando os meses...
E claro que non vai ser fácil ditaminar se quedan ou desaparecen: os algo máis de dezaseis mil metros cadrados proxectados, que incluirían preto de seiscentas prazas de aparcamento, veríanse minguados substancialmente, o que orixinaría unha sensible perda no negocio establecido inicialmente e que debería ter rematado en marzo de 2008.
Segundo a Gran Enciclopedia Galega, parece que foi en 1840 cando a cidade coruñesa perdeu parte das fortificacións: «Caen as dúas primeiras liñas de muralla do recinto da Cidade Alta, pola parte que miraba á Pescadería, e entre as portas denominadas Real e de Aires». Con todo, este derrubamento semella que non altera especialmente a antiga demarcación cidadá, se ben «considérase un trunfo entre as xentes progresistas, que ven un símbolo opresor na conservación das fortificacións».
